Het betreft een kleine na-oorlogse hoekwoning. De woning is gelegen in een klein woonwijkje met gelijksoortige rijtjeswoningen. Er heerst een aangename, "kindvriendelijke" sfeer. Zowel de leefruimten beneden als de slaapkamers boven zijn krap bemeten. De zolder is eerder uitgebouwd ten behoeve van slaapkamers voor alle gezinsleden. Voor de zoon dient in verband met progressie van de aandoening een beganegrondse oplossing gerealiseerd te worden. Er is al sprake van het gebruik van een elektrische rolstoel. Verzorging beneden zal op termijn minder zwaar zijn.
De familie was al geruime tijd bezig met de gemeente een woningaanpassing gerealiseerd te krijgen. Dit proces verliep moeizaam. Invulling van de gemeentelijke WVG zorgplicht kon niet plaatsvinden met een verhuisprimaat. Er waren simpelweg op redelijke termijn geen geschikte(re) woningen in de prijsklasse van deze familie beschikbaar.
Aanpassing van de woning zou zeer kostbaar en ingrijpend worden. Vanwege de grote hoeveelheid toe te voegen m2's tbv. een slaapkamer, natte cel, bergruimte en uitbreiding woonkamer. In alle ruimten is bovendien rekening gehouden met het gebruik van tillift, zorgapparatuur en een hooglaagbed.
Bovendien waren er grote stedenbouwkundige problemen.
Stedenbouwkundige problematiek.
Aan de voorzijde van de woning waren grote bezwaren tegen uitbouwen vanwege een ongewenste rooilijn overschrijding aldaar. Aan de zijkant loopt een historisch pad met grote oude bomen, dat intact diende te blijven. De ruimte in de achtertuin was ten enen male onvoldoende om het noodzakelijke aantal m2's in onder te brengen.
De afdeling Bouwen van de gemeente wil aanvankelijk onverkort vasthouden aan deze eisen. Er zou precedentwerking van uit kunnen gaan. Tegelijk ziet de afdeling wel de noodzaak voor de familie in om tot een woningaanpassing te komen. Dit mede op grond van het advies van de collega's van de afdeling WVG.
In een gesprek tussen Ir Grootveld, adviseur van de familie, en de stedenbouwkundige, stelt deze voor om de extra m2's gedeeltelijk op de verdieping onder te brengen. Dit stuit op grote bezwaren, zowel bij de familie als bij de afdeling WVG en het indicatieorgaan. Er is immers niet voor niets een gelijkvloerse oplossing geïndiceerd. Dat is een aanzienlijk adequatere oplossing, dan wanneer voor elke zorghandeling mbv. een lift de verdieping bezocht moet worden. Bovendien verliest de zoon zijn zelfredzaamheid (omdat hij de lift niet zelfstandig kan bedienen) en zijn er voor de WVG meerkosten ivm. deze noodzakelijke lift.
Op advies van Ir Grootveld vindt opnieuw een gesprek plaats met de gemeente. Behalve de stedenbouwkundige is nu ook een vertegenwoordiger van Welstand aanwezig en de wethouder, belast met bouwen en wonen. Welstand is aanwezig ivm. haar grote bezwaren tegen het bouwen aan voor- en zijkant. Na afweging van alle standpunten wordt de volgende afspraak gemaakt. De familie mag met een gelijkvloers bouwplan komen, inclusief beperkte uitbreidingen aan de gewraakte zijden van de woning. De adviseur dient dan wel Welstand te overtuigen, met een aanvaardbare inpassing daarvan in de omgeving. Als er inderdaad een bouwplan ter tafel komt, dat aan de gestelde voorwaarden voldoet, komt er groen licht voor de verdere bouwvergunningsprocedure.
