Ligging van de slaapkamer nabij de leefruimte levert voor dagelijkse verzorging de kortste weg op. Let wel op een goede geluidswering tussen woon- en slaapruimte. Een feest in de woonkamer is storend voor een slapend kind of rustende volwassene in de slaapkamer.
Draaideuren met aanslagrubbers isoleren geluid beter dan de gangbare schuifdeuren of -wanden. Die laatste zijn weer wijder open te zetten om de slaapkamer beter bij het woongedeelte te kunnen trekken.
Een tussenhalletje geeft betere geluidsisolatie. Er is dan wel een tweede deur aanwezig. Deze kan naar believen open of dicht gezet worden.
Het bed moet zonodig in hoogte verstelbaar zijn. Staat het bed altijd in één vaste verzorgingsstand, dan kan ook een hoogslaper of zelfgemaakt bed op hoogte voldoen. Zo'n bed kan bij een kind tegelijk als speelbox dienen; het moet dan eventueel verrijdbaar zijn naar het woonvertrek. Let op goede hekken, tegen het uit bed kunnen vallen. Bij een kind ook naar de toekomst kijken: reken dus altijd op volwassen bedmaten. Bij hooglaagbed rekenen op 1000x2300 incl. evt. aangehaakte beademing, medische apparatuur ed.
Bij volwassenen zonodig uitgaan van tweepersoonsbed ivm. partner. Ook zijn losse bedden mogelijk, waarvan één aangepast (hooglaag) en één voor partner. Er bestaan tweepersoonsbedden waarvan één deel hooglaag kan. Voor mensen die moeilijk uit bed kunnen gaan staan, zijn er "uitstapbedden", waarvan de matras een kwartslag draait en in een soort "leunstoelstand" gaat staan.
Bij intensieve verzorging en/of ernstige aandoeningen dient het bed met het hoofdeind tegen een wand geplaatst te kunnen worden, zodat verzorging aan twee lange zijden mogelijk is. Rondom het bed is derhalve 700-1000mm omloopruimte nodig. Aan één lange zijde daarnaast min. 1500mm-1800mm voor gebruik van een tillift.
Voor een kamer waar voornamelijk geslapen wordt is 10-12 m2 minimaal noodzakelijk. Bij medegebruik als een zit-/slaap-/speelkamer of bij extra zorgbehoefte is een oppervlakte van 18 m2 verdedigbaar.
Let ook op de volgende zaken:
- Kast (eventueel onderrijdbaar; hang/leggedeelte).
- Extra kastruimte voor disposibles (luiers, sondes, ed.)
- Werkblad 1-2 m lang en 700mm diep (spelen, computer).
- Plaats voor speelgoed, rolstoel, tillift.
- Speelruimte (ook voor bezoekende vriend(inn)en in rolstoelen).
- Extra ruimte voor medische apparatuur (beademing ed.).
- Intercom (en leidingen) naar woonkamer, huisdeur(en).
- Vluchtmogelijkheid voor aan bed gebonden persoon.
De "uitraasruimte" ("time-outruimte").
Bij een uitraasruimte (of "time-outruimte") gaat om een kamer (verblijfsruimte) waarin een psychisch gehandicapte, die gedragsproblemen heeft, zich kan afzonderen of tot rust kan komen. Een psychische handicap kan tot gedragsproblemen leiden, zoals zelfverwonding, vernielzucht, ongecontroleerde driftuitingen of apathie.
De uitraasruimte is bedoeld om de gehandicapte die dergelijke problemen ondervindt tegen zichzelf te beschermen, als mede om de ouders/verzorgers in staat te stellen om beter toezicht uit te oefenen.
De inrichting van deze ruimte dient in overleg met behandelaars en betrokkenen tot stand te komen en is individueel bepaald. Meestal zijn de wanden rondom met zacht materiaal bekleed en zijn er geen scherpe hoeken. Er is doorgaans weinig meubilair, hooguit een bed aanwezig. Zaken als een cv-radiator ed. zijn afwezig of buiten bereik aangebracht.
Denkt u bij een eventuele aanvraag aan het volgende. Een uitraasruimte moet "het belang van de psychisch gehandicapte dienen". Gaat het bij de gevolgen van de gedragsproblemen om de belangen van anderen, bijvoorbeeld hinder, of het tot rust komen van de ouders of verzorgers, dan is geen sprake van een uitraasruimte in de zin van de WMO.
De uitraasruimte viel oorspronkelijk niet onder de WVG, maar is expliciet als "bovenwettelijke voorziening" toegevoegd. In de WMO is dat vooralsnog zo gebleven.
Andere voorzieningen voor personen met verstandelijke beperkingen komen formeel niet in de WMO voor. Vanuit het "compensatiebeginsel" zou er juridische ruimte kunnen bestaan voor voorzieningen ten behoeve van andere dan alleen maar "ergonomische" beperkingen.
